man700.jpg+

‘Ik ben stikjaloers op de baby van mijn zus’

1 oktober '15

Door: redactie VROUW, bron: Telegraaf.

Gisteren was het Vaderdag, maar jij hebt geen kinderen hoewel je ze dolgraag zou willen. Er wordt veel over vrouwen gesproken met een onvervulde kinderwens. Zo kwam actrice Halina Reijn in het nieuws toen ze openlijk vertelde over haar kinderwens en de venijnig doortikkende biologische klok. Waarom praten we eigenlijk nooit over de onvervulde kinderwens van (single) mannen?

 Op een oproep op onze site reageerden veel mannen die dolgraag een kind zouden willen, maar waar het – door omstandigheden – nog niet zover is gekomen. Vooral de eerlijke brief van Rogier trof ons recht in het hart.

Stikjaloers

”Nou, hier ben ik dan”, schrijft Rogier. ”Mijn zus stuurde me de oproep op VROUW.nl. Ik ben een single man van 38 en na kort getrouwd te zijn geweest alweer jaren ‘op zoek’. Ik heb een kinderwens; mijn zus heeft er een van een maandje of drie en ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik niet stikjaloers ben.

We gaan straks met z’n vieren naar Frankrijk en ik sta te trappelen van ongeduld om dat meisje te verwennen alsof ze van mezelf is. Als ik haar zie, zie ik natuurlijk de kenmerken van mijn zus en zwager, maar eigenlijk zou ik haar het liefst mee naar huis nemen. Het is de mooiste baby die ik ooit heb gezien. Als ik haar de fles geef, vasthoud of in bed leg, moet ik mijn tranen bedwingen als ik me bedenk dat ze niet van mij is en dat als ik naar huis ga, ik in een leeg huis kom zonder kinderen.”

Beklemmend gevoel

”Als ik op straat, in de bus of waar dan ook kinderen hoor lachen of huilen, moet ik altijd glimlachen en tegelijkertijd bekruipt me het beklemmende gevoel dat ik ‘al’ 38 ben en nog moet beginnen met een relatie en dat het nog heel lang zou kunnen duren voordat ik mijn eigen kind in mijn armen kan houden – als dat überhaupt ooit zal gebeuren.”

Klein Rogiertje

”Toen ik nog maar een klein Rogiertje was, gingen we met ons gezin altijd naar een camping in Frankrijk. Daar heb ik natuurlijk vriendjes en vriendinnetjes gemaakt en was ik altijd de ‘animateur van de camping’. Ik hield ze de hele dag bezig. Grote zandkastelen, wandelingen in het bos, bootje varen.. En ik genoot van ieder moment. Nou ja, niet ’ieder’ moment, maar u begrijpt het wel.”

”Jaren later zaten we met z’n allen op het strand van het meertje naast de camping en dronken we bier en deden we spelletjes tot diep in de nacht, tot grote onvreugde van de campinggasten en de Gendarmerie.

Maar de jaren verstreken en langzamerhand werd de groep kleiner en kleiner, totdat niemand meer op de camping kwam; iedereen had inmiddels een gezinnetje met kids. Behalve ik. Ik reis in mijn eentje op de motor door Frankrijk en rijd altijd nog even langs de camping om herinneringen op te snuiven en heb dan een momentje voor mezelf, nadenkend wat er toch is misgegaan.

Waarom sta ik hier niet met een auto en caravan; een of twee koters op het strand met emmer en schepje? Waarom sta ik hier aan het hek, in mijn motorpak, kijkend over het strandje en het vertrouwde meer, maar alleen? Wat is er gebeurd?!”

Vast 40-uur contract

”Ik ben een heel normale man; heb mijn leven op de rit: koophuis, vast 40-uur contract (buschauffeur), twee katten en een sociaal leven. Eigenlijk heb ik alles wat mijn hartje begeert, maar ik ben alleen. Soms grap ik dat ik ‘vrij-gezellig’ ben, maar in werkelijkheid ben ik niet slechts ‘alleen’, maar ook eenzaam. Ik mis haar en ik mis mijn kinderen, wie ze ook moge zijn.”

”Het lijkt alsof iedereen in mijn omgeving – oud-klasgenootjes, vrienden, familie – allemaal een maatje en kinderen heeft. Behalve ik. Op Facebook zie ik allemaal leuke, blije foto’s voorbij komen van schattige kindertjes die met hun papa en mama op het strand zijn of in de dierentuin of waar dan ook. Ik plaats ook foto’s van mijn schatjes, maar dat zijn foto’s van mijn schatjes van katjes. Ook schattig, maar het liefst zou ik ook foto’s plaatsen van mijn kind(eren).”

”Mijn familie en vrienden vragen zich al jaren af waarom ik toch niemand vind. Ze snappen het echt niet. We hebben het er regelmatig over. ‘Waarom heeft Rogier in hemelsnaam geen vriendin?! Ik snap het echt niet!’.”

”Ik ben niet lelijk, intelligent, heb een baan, een huis, rijd motor, ben vrijgevig, geduldig, eerlijk, heb humor, kan goed luisteren.. Mijn enige handicap is dat ik introvert ben en niet graag ga stappen. Mijn beste vrienden hebben zelfs een Facebook-pagina opgericht: ‘Rogier Zoekt’. Het werd veel gedeeld en geliked, maar zonder resultaat.”