faces_background_blue

Twee voorbeelden van Co-ouderschap

31 mei '16

Anne Veenstra (34) heeft samen met Maarten Kolk (35) en Guus Kusters (36) dochter Otis van vijf maanden. Ze wonen in Eindhoven.

Anne: „We waren op vakantie op Terschelling en Maarten zei dat een vriendin tegen hem had gezegd: ‘Dan nemen jullie toch een kind met Anne?’ Dat was 2009 en ik begon dat idee als serieuze optie te zien. Ik had al lang geen vriend meer gehad, maar wilde ook geen alleenstaande moeder zijn. Co-ouderschap leek me ideaal.”

Maarten: „Drie jaar later bleef Anne lang hangen op een feestje. Toen kwam het eruit: of we met haar een kind zouden willen.”

Guus: „We kennen elkaar al zo’n veertien jaar, van de Design Academy waaraan we studeerden. Maarten en ik zijn sinds 2001 samen. We zagen Anne bijna elke week.”

Maarten: „Guus wilde wel, maar ik twijfelde. Ik wilde financiële zekerheid, vond het nog niet het juiste moment. We hebben veel gepraat.”

Anne: „Waarschijnlijk veel meer dan menig stel.”

Maarten: „Ja! Toen ik het ook wilde, hebben we een intentieverklaring opgesteld waarin we alles regelden. De zorg, financiën, dat Otis de achternaam van Anne krijgt, wat als een van ons een baan in Groningen zou krijgen…”

Guus: „Alle rampscenario’s kwamen langs. Echt gedoe hebben we niet gehad, alleen een discussie over wat als Maarten en ik uit elkaar zouden gaan. We hebben een fiftyfifty verdeling en Anne wilde er bij een breuk tussen ons niet drie keer eenderde van maken. Dat begrijpen we wel.”

Anne: „En nu is Otis er. Het is zo geweldig. Even was ik bang dat ik een tijgermoeder zou worden en haar niet wilde delen, maar dat is absoluut niet zo.”

Maarten: „Ik ben de biologische vader, dat betekent dat Guus wettelijk gezien niets is van Otis, maar we hebben zijn rol wel opgenomen in de verklaring. Dat is toch iets waar een rechter rekening mee zal houden, mocht het misgaan.”

Guus: „Niemand uit onze omgeving reageerde raar.”

Anne: „Mijn moeder moedigde het zelfs aan, haha. Ze kende Guus en Maarten goed en zag hen al zo’n beetje als schoonzoons.”

Guus: „Alleen die ambtenaar van de burgerlijke stand… Op advies van de advocaat ben ik Otis gaan aangeven zodat ik ook op de geboorteakte vermeld werd – weliswaar enkel als aangever, maar toch. Ik heb haar alles uitgelegd en ze reageerde begripvol, maar toen ik wegliep riep ze me na: feliciteer de ouders van me!”

Felix Sevenheck (40) en zijn partner Gijs Hoevenaars (39) hebben samen met Brigitte van Noorloos (39) twee zonen. Casper van 6 en Silvan van 4. Ze wonen in Utrecht.

Gijs: „Onze advocaat zei destijds dat we vooral níet moesten trouwen. Wij dachten dat het dan beter geregeld zou zijn, maar dat is juist niet zo. Want als Felix onze zoon zou erkennen, dan zou het een buitenechtelijk kind zijn. En dat is nog veel meer gedoe.”

Felix: „Terwijl je denkt dat de wet je steunt…”

Gijs: „Het erfrecht, dat is het enige fijne om geregeld te hebben.”

Brigitte: „We hebben vooral veel met z’n drieën gesproken en bierviltjes vol geschreven.”

Gijs: „Casper is biologisch gezien niet van mij – we hadden een muntje gegooid – dus juridisch gezien besta ik niet voor hem. Dat is een klap in je gezicht, maar eenmaal geboren was dat gevoel meteen weg. Zo zagen we ook geen nut in het opstellen van een ‘contract’. Bij een eventueel conflict oordeelt de rechter toch vooral op basis van ‘family life’.”

Felix: „Ik heb altijd een kinderwens gehad, Gijs minder. Op een zeker moment belde de buurvrouw aan. Zij kende een lesbisch stel dat op zoek was naar een homostel om kinderen mee te krijgen. Of wij eens met hen wilden praten. Dat hebben we toen gedaan.”

Brigitte: „Toen ik dat hoorde, ging ik zelf rekenen. Mijn relatie was net uit. Ik was 31. Ik dacht, als ik voor mijn 35ste kinderen wil, moet ik opschieten. Ik heb het er toen met Gijs en Felix over gehad.”

Gijs: „Ik ken Brigitte al vanaf de tweede klas van de middelbare school.”

Felix: „Ik ken haar ook goed – Gijs en ik zijn veertien jaar samen. We vertelden de lesbische dames dat we met Brigitte doorgingen en niet met hen. Dat was pijnlijk, maar wel de beste keus.”

Brigitte: „Binnen een paar maanden was ik zwanger.”

Felix: „De omgeving reageert goed. Ook onze ouders.”

Brigitte: „Mensen die wat verder af staan hebben soms vragen: Hoe regelen jullie het? Wat als jullie ruzie krijgen? Maar het loopt goed. We doen alles fiftyfifty. Tijdens de zwangerschap spraken we af de zomervakanties te verdelen, maar we gaan altijd met z’n vijven op vakantie.”

Gijs: „Het belangrijkste is dat je de ander tijd met je kind gunt. Zoals je dat ook moet als je gaat scheiden. Alleen waren wij al voor de geboorte voorbereid.”

Bron: NRC, 13-04-2016